Հայաստանի ազգային հավաքական | Էջ - 38

22.09.2015

Հայաստանի հավաքականի պատմության լավագույն մարզիչները

Խորեն Հովհաննիսյան Հայաստանի հավաքականը գլխավորել է 1996 թվականի հունիսին, երբ պաշտոնանկ արվեց նախկին մարզիչ Սամվել Դարբինյանը: Նորամուտը սկսեց հարավամերիկյան մրցաշրջագայությամբ, որի ընթացքում մեր ազգային թիմը ընկերական խաղերում տարավ մեկ հաղթանակ (Պարագվայի նկատմամբ՝ 2:1) և կրեց երկու պարտություն: Պաշտոնական առաջին խաղում Հովհաննիսյանի գլխավորած հավաքականին հաջողվեց ոչ-ոքի խաղալ հզոր Պորտուգալիայի հետ (0:0): 1997-ի սկզբին մեր ընտրանին նրա ղեկավարությամբ երկու անգամ 0:7 հաշվով խայտառակ պարտություններ կրեց ընկերական խաղերում, այդ թվում Վրաստանի ընտրանուց: 1998 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարում Հայաստանի հավաքականը նրա գլխավորությամբ տարավ մեկ հաղթանակ (Ալբանիա՝ 3:0), հինգ խաղ ավարտեց ոչ-ոքի եւ 8 միավորով զբաղեցրեց 4-րդ տեղը՝ ետ մնալով Եվրոպայի չեմպիոն Գերմանիայից, Ուկրաինայից եւ Պորտուգալիայից: Հենց Խորեն Հովհաննիսյանն է Հայաստանի հավաքական վերցրել դարպասապահ Ռոման Բերեզովսկուն, ում հետագայում ցանկացել էր հրավիրել Ռուսաստանի ընտրանին, սակայն ՖԻՖԱ-ն թույլ չէր տվել: Սուրեն Բարսեղյան 1998 թվականին փոխարինեց Խորեն Հովհաննիսյանին: Նորամուտը նշեց երկու անընդմեջ հաղթանակներով (Լիբանան՝ 3:0, Անդորա՝ 3:1): Տարին ավարտեց Էստոնիայի նկատմամբ տարած հաղթանակով: Սակայն 1999-ին մեր թիմը յոթ խաղ շարունակ ոչ կարողանում էր հաղթել, ոչ էլ՝ գոլ խփել: Միայն աշխարհի չեմպիոն Ֆրանսիայի հավաքականի հետ եւրևանյան խաղում Բարսեղյանի սաներին հաջողվեց վերջ տալ այդ գոլային «երաշտին» (2:3): Տարին ավարտեց Անդորայի նկատմամբ տարած խոշոր հաղթանակով (3:0): Հայաստանի հավաքականը նրա գլխավորությամբ 2000 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում տարավ երկու հաղթանակ, երկու խաղ ավարտեց ոչ-ոքի, սակայն զբաղեցրեց 5-րդ տեղը՝ 7 միավորով ետ մնալով առջեւում գտնվող Իսլանդիայից: Վարուժան Սուքիասյան Հայաստանի հավաքականի ղեկը ստանձնեց 2000 թվականին: Նորամուտը սկսեց ԱՄՆ-ում, Գվատեմալայի հետ ոչ-ոքիով (1:1): Հաջորդ խաղում տոնեց իր առաջին հաղթանակը, Կիպրոսի միջազգային մրցաշարում, Մոլդովայի նկատմամբ՝ 2:1: Պաշտոնական առաջին խաղում Սուքիասյանի սաները հյուրընկալվելիս ոչ-ոքի՝ 0:0 խաղացին այդ տարիներին մեծ թափ հավաքած Նորվեգիայի ընտրանու հետ: Աշխարհի 2002 թվականի ընտրական փուլում մեր թիմն այդպես էլ չկարողացավ հաղթանակ տանել, վաստակեց 5 միավոր եւ զբաղեցրեց վերջին 6-րդ տեղը: Վարուժան Սուքիասյանը հավաքականի հետ իր երկրորդ հաղթանակը տարել է բուլղարական Ալբենայում կայացած միջազգային մրցաշարում, Ուզբեկստանի ընտրանու նկատմամբ (2:0): Միխայ Ստոյկիցա Հայաստանի հավաքականը ընդունեց 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի Հյուսիսային Իռլանդիայի հետ երևանյան խաղից մեկ շաբաթ առաջ եւ արդեն առաջին խաղում տոնեց անակնկալ հաղթանակ (1:0): Սակայն հետո ոչինչ չկարողացավ հակադրել Իսպանիայի, Հունաստանի եւ Ուկրաինայի հավաքականներին: Երկրորդ հաղթանակը ընտրական մրցաշարում կրկին տոնեց հյուսիսիռլանդացիների նկատմամբ, ընդ որում մրցակցի դաշտում: Եվրո-2004-ի ընտրական մրցաշարում Հայաստանի հավաքականն ի վերջո զբաղեցրեց նախավերջին 4-րդ տեղը՝ առաջ անցնելով միայն Հյուսիսային Իռլանդիայից, որը երեք ոչ-ոքի էր արել: 2004-ի սկզբին մեր ընտրանին նրա ղեկավարությամբ անցկացրեց 4 ընկերական հանդիպում, որոնցում տարավ երկու հաղթանակ (Վրաստան՝ 2:0, Թուրքմենստան՝ 1:0), իսկ մեկ խաղ ավարտեց ոչ-ոքի: Յան Պորտերֆիլդ Հայաստանի հավաքականի ղեկը ստանձնեց 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի մեկնարկից առաջ: Նորամուտը, ինչպես նաև ընտրարշավի սկիզբը շատ անհաջող դասավորվեց մեր թիմի համար: Առաջին չորս խաղում Հայաստանի ընտրանին չկարողացավ գոլ խփել՝ կրելով երեք պարտություն: 2007-ի սկզբին մեր թիմը երեք խաղ կրկին անցկացրեց առանց հաղթանակի, ընդ որում չկարողացավ անգամ կոտրել Անդորայի նման թույլ հավաքականի դիմադրությունը: Սակայն հետո Հայաստանի հավաքականը կտրուկ կերպարանափոխվեց, իրար ետևից հաղթեց Ղազախստանին ու Լեհաստանին, ապա ոչ-ոքի խաղաց խմբի ֆավորիտ Պորտուգալիայի հետ: Այդ ժամանակ նա արդեն ծանր հիվանդ էր: 2007-ի սեպտեմբերին Յան Պորտերֆիլդը մահացավ քաղցկեղից: Վարդան Մինասյան Հայաստանի հավաքականի միակ գլխավոր մարզիչն է, ում վստահվեց երեք փուլ: Թիմը գլխավորեց 2010 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի երկրորդ կեսից: Առաջին խաղում պարտվեց Էստոնիային (0:1), ապա զիջեց Մոլդովային (1:4) ու Բոսնիային (0:2): Ֆուտբոլասերներն արդեն պահանջում էին նրա հրաժարականը, սակայն հաջորդ խաղում նա տոնեց իր անդրանիկ հաղթանակը՝ Բելգիայի նկատմամբ (2:1): Այդ փուլը մեր հավաքականն ավարտեց երկու պարտությամբ: 2012թ Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլը Հայաստանի հավաքականը սկսեց Իռլանդիայից կրած պարտությունով (0:1): Սակայն հետագայում մեր ընտրանին սկսեց մեկը մյուսի ետևից ջախջախել իր մրցակիցներին (չհաշված Ռուսաստանի հետ երկու խաղերը) եւ հնարավորություն ստացավ պայքարելու անցումային խաղի շանս տվող 2-րդ տեղի համար: Ավաղ, Իռլանդիայի հետ վճռորոշ խաղում Ռոման Բերեզովսկին ստացավ իր կարիերայի միակ կարմիր քարտը, իսկ մեր թիմը պարտվեց 1:2 հաշվով: Հայաստանի հավաքականը, այնուամենայնիվ, զբաղեցրեց 3-րդ տեղը, ինչն առայժմ համարվում է մեր ընտրանու լավագույն արդյունքը պաշտոնական մրցաշարերում: 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում Վարդան Մինասյանի գլխավորած թիմը կրկին մինչև վերջ պայքար մղեց եզրափակիչ ուղեգրի համար: Մեր ընտրանին հատկապես հաջող խաղաց մրցակիցների հարկի տակ, հաղթելով Չեխիային (2:1) ու Դանիային (4:0) եւ ոչ-ոքի խաղալով Իտալիայի հետ (2:2): Ավաղ, սեփական դաշտում նույնը անել չհաջողվեց, առավել ևս Հայաստանը պարտվեց խմբի ետնապահ Մալթային (0:1), որի արդյունքում գրավեց նախավերջին 5-րդ տեղը:
14.09.2015

Հայաստանի հավաքականի պատմության լավագույն կիսապաշտպանները

Հենրիխ Մխիթարյան - 54 խաղ, 16 գոլ Անկախ Հայաստանի ֆուտբոլային առաջին մեծության աստղը հավաքականում հանդես գալու շատ կարճ ժամանակահատվածում դարձավ ազգային ընտրանու անվիճելի առաջատարն ու բոլոր տարիների լավագույն ռմբարկուն: Տեխնիկապես ու տակտիկապես գերազանց պատրաստված Մխիթարյանը խաղադաշտում ամենուր է: Հավաքականի շահերից ելնելով, նա հանդես է գալիս ինչպես հենակետայինի դիրքում, այնպես էլ առջևի գծում: Հենրիխն ամեն պահի պատրաստ է փոխօգնության գալ խաղընկերներին, խաղն իր վրա վերցնել՝ կազմակերպելով հավաքականի գրոհներն ու ինքն էլ հիանալիորեն գոլային վերջակետ դնել: Արթուր Ոսկանյան - 54 խաղ, 1 գոլ Հիմնականում գործում էր դաշտի կենտրոնական հատվածում, ավելի շատ մասնակցում էր հավաքականի պաշտպանական գործողություններին: Լինելով տեխնիկապես գրագետ ֆուտբոլիստ, Ոսկանյանը հաճախ էր խաղն իր վրա վերցնում՝ նպաստելով պաշտպանությունից հարձակում իր թիմակիցների արագ անցմանը: Ռոմիկ Խաչատրյան - 54 խաղ, 1 գոլ Ռոմիկ Խաչատրյանը խաղադաշտում մեծ ծավալի աշխատանք էր կատարում՝ մրցակցի գրոհների ժամանակ ձգտելով առաջինը դիմավորել հակառակորդին ու չեզոքացնել վտանգը: Նա երբեք չէր խորշում «սև» աշխատանքից, պայքարի մեջ էր մտնում դաշտի ցանկացած հատվածում, ժամանակին փոխօգնության էր գալիս պաշտպաններին: Արտավազդ Քարամյան - 51 խաղ, 2 գոլ Կիսապաշտպանության ձախ թևում հանդես եկող Արտավազդ Քարամյանը տեխնիկապես լավ պատրաստված, արագաշարժ ֆուտբոլիստ էր, տիրապետում էր հուժկու հարվածների: Նա ոչ միայն ակտիվորեն մասնակցում էր հավաքականի գրոհներին, այլև հարկ եղած դեպքում նահանջում և օգնում էր պաշտպաններին: Լավ էր համագործակցում հարձակվողների, հատկապես երկվորյակ եղբոր՝ Արմանի հետ: Գևորգ Ղազարյան - 47 խաղ, 9 գոլ Գևորգ Ղազարյանը լինելով տեխնիկապես լավ պատրաստված և արագաշարժ ֆուտբոլիստ, շատ կարճ ժամանակում դարձավ հավաքականի առանցքային ֆուտբոլիստներից մեկը: Հիմնականում գործելով կիսապաշտպանության ձախ թևում, Ղազարյանը ոչ միայն բազմիցս դարձել է գոլային փոխանցումների հեղինակ, այլև ինքն է հաջողությամբ եզրափակել խաղընկերների ձեռնարկած գրոհները: Գևորգը հավաքականի խփած հոբելյանական՝ 100-րդ գոլի հեղինակն է՝ 2010թ. հոկտեմբերի 12-ին գրավելով Անդորրայի հավաքականի դարպասը: Ցավոք, վերջին շրջանում խաղային պրակտիկայի պակասի հետևանքով նրա խաղում զգալի անկում է նկատվում: Մարկոս Պիզելլի - 44 խաղ, 8 գոլ Ներկայիս հավաքականում այլազգի միակ ֆուտբոլիստն աչքի է ընկնում խաղային բարձր որակներով՝ գնդակի հետ վարման նուրբ տեխնիկայով և դիպուկ հարվածներով: Մարկոսը հավաքականում առանցքային ֆուտբոլիստներից մեկն է, ով գործում է ենթահարձակվողի գոտում՝ մշտապես լարվածություն ստեղծելով մրցակցի տուգանային հրապարակում: Նրա հուժկու և դիպուկ հարվածները բազմիցս տհաճություն են պատճառել մրցակից հավաքականների դարպասապահներին: Իսկ պորտուգալացիներին Մարկոսի խփած վերջին գոլը պարզապես ֆանտաստիկ էր: Կառլեն Մկրտչյան - 43 խաղ, 2 գոլ Եթե հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան Կառլեն Մկրտչյանը լավ մարզավիճակում է, ապա մրցակիցների համար դժվար է հաղթող դուրս գալ նրա հետ պայքարում: Կառլենն իսկական մարտիկ է, պայքար է մղում դաշտի ցանկացած հատվածում, ժամանակին փոխօգնության է գալիս պաշտպաններին, կազմակերպում խաղընկերների գրոհները: Արթուր Եդիգարյան - 42 խաղ Հենակետայինի դիրքում հանդես եկող Արթուր Եդիգարյանը մշտապես պայքարի մեջ է մտնում մրցակիցների հետ, փորձում կանխել նրանց առաջխաղացումը: Կոշտ ֆուտբոլի սիրահար է և հաճախակի խախտում է կանոնները՝ երբեմն նաև աչքի ընկնելով կոպիտ խաղով: Լևոն Պաչաջյան - 38 խաղ, 2 գոլ Լևոն Պաչաջյանի տարերքը գրոհն էր: Տիրապետելով լավ խաբքերի, արագաշարժության շնորհիվ նրա եզրային սուր ճեղքումները բազմիցս սրություն էին հաղորդում հավաքականի գրոհներին՝ դժվարին կացության մեջ դնելով մրցակցին: Ալբերտ Սարգսյան - 33 խաղ, 3 գոլ Ալբերտ Սարգսյանը խաղադաշտում իսկական մարտիկ էր, աչքի էր ընկնում իր ագրեսիվությամբ ու տաքարյունությամբ: Վերջին հատկանիշը որոշ դեպքերում նրան խանգարում էր, որի պատճառով նա հաճախ էր արժանանում քարտերի, երբեմն նույնիսկ հեռացվում խաղադաշտից: Ալբերտն իր մարտական բնավորությամբ կարողանում էր ոգևորել խաղընկերներին ու նրանց գրոհի առաջնորդել: Ինքն էլ հավաքականում 3 գոլի հեղինակ է դարձել: Արարատ Առաքելյան - 33 խաղ, 2 գոլ Առաքելյանի խաղային առանձնահատկություններից մեկը գլխով հիանալի խաղն է, որի շնորհիվ նա կարողանում է հաղթող դուրս գալ օդային պայքարում: Իսկ ստանդարտ իրադրությունների իրացման ժամանակ Առաքելյանին մշտապես կարելի է տեսնել մրցակցի տուգանային հրապարակում: Հավաքականում նա ավելի շատ օգնում էր պաշտպաններին: 2010թ. Մակեդոնիայի հավաքականի հետ ընտրական հանդիպման ավելացված ժամանակում նրա ձեռքով խաղը, որի համար մրցավարը 11մ նշանակեց և մրցակիցը խուսափեց պարտությունից, փաստորեն ճակատագրական եղավ Առաքելյանի համար: Դրանից հետո նա միայն 2 անգամ հագավ հավաքականի մարզաշապիկը՝ դուրս մնալով մարզիչների տեսադաշտից: Սամվել Մելքոնյան - 29 խաղ Սամվել Մելքոնյանն իր լավագույն տարիներին բավական հաջողությամբ է հանդես եկել հավաքականում՝ աչքի ընկնելով կամային հատկանիշներով, եզրային սուր ճեղքումներով: Կարեն Ալեքսանյան - 25 խաղ Հիմնականում գործում էր դաշտի կենտրոնական հատվածում, ժամանակին փոխօգնության էր հասնում պաշտպաններին: Ալեքսանյանին մշտապես կարելի էր տեսնել մրցակիցների հետ պայքարելիս: Ռաֆայել Նազարյան - 23 խաղ, 1 գոլ Նազարյանն աչքի էր ընկնում իր աշխատասիրությամբ: Նա դաշտում մեծ ծավալի աշխատանք էր կատարում՝ օգնելով թե պաշտպաններին, թե հարձակվողներին: Արաս Օզբիլիզ - 20 խաղ, 4 գոլ Հանձինս Արաս Օզբիլիսի ՀՀ հավաքականն ունեցավ տեխնիկապես լավ պատրաստված, դիպուկ հարվածների տիրապետող ագրեսիվ կիսապաշտպան, ով շատ շուտ մերվեց կոլեկտիվին ու դարձավ նրա առանցքային խաղացողներից մեկը: Ցավոք Արասը ծանր վնասվածքի պատճառով երկար ժամանակ խաղադաշտ դուրս չեկավ, ինչն անդրադարձավ նաև հավաքականի արդյունքների վրա:
11.09.2015

Հայաստանի ազգային հավաքականի լավագույն պաշտպանները

Սարգիս Հովսեփյան - 132 խաղ, 2 գոլ Սարգիս Հովսեփյանը Հայաստանի ազգային հավաքականում հանդես եկած ֆուտբոլիստներից բոլորից երկար՝ 20 տարի կրել է մեր ընտրանու մարզաշապիկը՝ հանդիսանալով բազմամյա ավագն ու պաշտպանության հենասյուներից մեկը: Նա ազգային հավաքականում էր մեր ընտրանու հիմնադրման առաջին օրվանից: Անցած 20 տարիների ընթացքում վնասվածքների կամ որակազրկման պատճառով Հովսեփյանն ընդամենը 18 խաղ է բաց է թողել: Անցկացրած խաղերի քանակով Հայաստանի հավաքականի ռեկորդակիրն ինքնատիպ նվաճման հեղինակ է: 1992թ. հոկտեմբերի 14-ին մոլդովացիների հետ կայացած Հայաստանի հավաքականի անդրանիկ հանդիպումից սկսած, նա առանց փոխարինման հանդես է եկել մեր ընտրանու 127 հանդիպումներում: Ռոբերտ Արզումանյան - 73 խաղ, 5 գոլ 30-ամյա կենտրոնական պաշտպան Ռոբերտ Արզումանյանը հավաքականի ներկայիս կազմի ֆուտբոլիստներից ամենափորձառուն է: Հաջող է գործում նաև օդային մենամարտերում, ստանդարտ դրությունների իրացման ժամանակ: Ռոբերտը հավաքականում հանդես եկած պաշտպաններից ամենաարդյունավետն է: Նա 5 գնդակով հավաքականի լավագույն ռմբարկուների տասնյակում է: Հատկապես հիշարժան էին նրա խփած գոլերը պորտուգալացիներին, իսպանացիներին և սերբերին: Հարություն Վարդանյան-63 խաղ, 1 գոլ Կենտրոնական պաշտպան Հարություն Վարդանյանն 1990-ականների ազգային հավաքականի պաշտպանության հենասյուներից մեկն էր՝ հմտորեն ղեկավարելով թիկունքի իր խաղընկերների գործողությունները: Նա տիրապետում էր հուժկու հարվածների, ուստի հաճախակի էին նրան վստահում տուգանային հարվածների իրացումը: Հենց նման հարվածով էլ Վարդանյանն իր միակ գոլն է խփել հավաքականում՝ խոցելով Ալբանիայի ընտրանու դարպասը: Կարեն Դոխոյան- 48 խաղ, 2 գոլ Կարեն Դոխոյանը ֆիզիկական լավ տվյալներով օժտված ֆուտբոլիստ էր, ով հաջող էր խաղում նաև երկրորդ հարկում: Իր լավագույն տարիները Սամարայի «Կռիլյա Սովետովում» անցկացրած ֆուտբոլիստը ստանդարտ իրադրությունների իրացման ժամանակ մշտապես մրցակցի տուգանային հրապարակում էր՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ: Աղվան Մկրտչյան-45 խաղ, 1 գոլ Աղվանը անզիջում պայքար մղող ֆուտբոլիստի համբավ ուներ: Նման պայքարում անխուսափելի էին խախտումները, երբեմն Մկրտչյանն անցնում էր թույլատրելիի սահմանը՝ դրսևորելով կոպիտ խաղ: Խաղալով պաշտպանության եզրում, նա մշտապես միանում էր հավաքականի գրոհներին: Ալեքսանդր Թադևոսյան-41 խաղ Ֆիզիկական լավ տվյալներ ունեցող Թադևոսյանը հաջողությամբ է կատարել իր պարտականությունները՝ հանդես գալով թե պաշտպանության կենտրոնում, թե եզրերում: Նա հաջող էր գործում նաև օդային մենամարտերում: Երվանդ Սուքիասյան-36 խաղ Տիրապետելով խաբքերի, օժտված լինելով արագաշարժությամբ, հավաքականի եզրային պաշտպանը մշտապես պայքարի բովում էր թե մրցակցի հարձակվողների հետ դիմակայություններում, թե մեր ֆուտբոլիստների գրոհների ժամանակ: Հրայր Մկոյան-35 խաղ, 1 գոլ Հավաքականում Մկոյանը հանդես է եկել թե պաշտպանության կենտրոնում, թե եզրերում: Ազգային թիմում նրա կարիերայում եղել են ինչպես հաջողված, այնպես էլ անհաջող հանդիպումներ: Պորտուգալացիների հետ խաղում Մկոյանը բացեց գոլերի հաշիվը հավաքականում: Ցավոք նա անհաջող խաղաց սերբերի դեմ՝ չկարողանալով վնասազերծել մրցակցին, որը բազմիցս հենց հարձակման ձախ եզրով մի շարք վտանգավոր գրոհներ կազմակերպեց, որոնցից 2-ն ավարտվեցին դարպասի գրավմամբ: Վարդան Խաչատրյան-30 խաղ Կենտրոնական պաշտպանի գոտում հանդես եկած Վարդան Խաչատրյանն աչքի էր ընկնում իր մարտական բնավորությամբ, ատլետիկ կազմվածքով ու կոշտ խաղով: Լինելով բարձրահասակ, նա իրեն վստահ էր զգում նաև 2-րդ հարկում: 1990-ականների սկզբներին նա հավաքականի ամենափորձառու ֆուտբոլիստներից մեկն էր, որին էր վստահվել նաև ավագի թևկապը: Եղիշե Մելիքյան-30 խաղ Հավաքականի եզրային պաշտպանն աչքի էր ընկնում իր արագաշարժությամբ: Նա մշտապես մասնակցում էր գրոհներին՝ փորձելով արագ ճեղքումների միջոցով սրել իրավիճակը հակառակորդի կիսադաշտում: Լևոն Հայրապետյան-30 խաղ, 1 գոլ Եթե Հայրապետյանը լավ մարզավիճակում է, ապա մրցակիցներին դժվար է նրան շրջանցելը: Ցավոք սերբերի հետ խաղում նա չարդարացրեց սպասելիքները՝ դառնալով ինքնագոլի հեղինակ, 2-րդ գոլի դրվագում էլ չկարողանալով խանգարել մրցակցին: Վալերի Ալեքսանյան-27 խաղ Հանդես է եկել ինչպես պաշտպանության կենտրոնում, այնպես էլ եզրերում: Հիմնականում հուսալի գործող Ալեքսանյանի համար իսկական անձնական ողբերգություն էր իռլանդացիների հետ ընտրական վճռորոշ խաղում ինքնագոլի հեղինակ դառնալը: Վնասվածքների պատճառով նա ոչ միայն ստիպված էր բաց թողնել հավաքականի մի շարք հանդիպումներ, այլև շուտ ավարտել ֆուտբոլային կարիերան: Արթուր Մկրտչյան-24 խաղ Ֆիզիկապես ամուր պաշտպանը հաջողությամբ էր դիմագրավում մրցակցին, իրեն վստահ էր զգում նաև օդային մենամարտերում: Մկրտչյանը տիրապետում էր նաև ուժգին հարվածների: Կամո Հովհաննիսյան-23 խաղ Կամոն ունիվերսալ ֆուտբոլիստ է, ով հաջողությամբ կարող է հանդես գալ խաղային ցանկացած դիրքում: Հավաքականում նա հիմնականում հանդես է գալիս պաշտպանության աջ եզրում: Ունենալով մեծ արագություն, Հովհաննիսյանը հաճախակի է եզրային սուր ճեղքումների դիմում՝ դժվարին կացության մեջ դնելով մրցակիցներին: «Փյունիկում» նրա փոխանցումներով խաղընկերները բազմիցս գրավել են մրցակիցների դարպասը: Կամոն ինքն էլ հաջողությամբ է եզրափակում թիմի գրոհները՝ դառնալով 26 գոլի հեղինակ: Իսկ ահա հավաքականում նա դեռ չի բացել իր գոլերի հաշիվը: Արամայիս Տոնոյան-18 խաղ Հավաքականի կենտրոնական պաշտպանը 90-ականների սկզբներին մեր ընտրանու փորձառու ֆուտբոլիստներից մեկն էր, ով աչքի էր ընկնում իր հուսալի խաղով, տիրապետում էր հուժկու հարվածների: Նա մեծ հեղինակություն էր վայելում խաղընկերների շրջանում, ուստի պատահական չէ, որ նրան էին վստահել նաև հավաքականի ավագի թևկապը:
10.09.2015

Հայաստանի հավաքականի պատմության լավագույն դարպասապահները

Ռոման Բերեզովսկի Հայաստանի հավաքականում բոլորից շատ խաղ անցկացրած դարպասապահն է (93 հանդիպում): Այդ թիվը եռանիշ կլիներ, եթե նա առանց ընդմիջման մասնակցեր հավաքականի բոլոր խաղերին: Սակայն 2000թ աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում կայացած Հայաստան - Ուկրաինա չարաբաստիկ խաղից հետո (մեր թիմը պարտվեց 2:3 հաշվով, չնայած առջևում էր խաղի ընթացքում 2:0 հաշվով) հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վարուժան Սուքիասյանն այդ պարտության համար հիմնականում մեղադրեց Բերեզովսկուն և որոշ ժամանակ չհրավիրեց թիմ: Դրանից հետո Ռոմանը հավաքականի հանդիպումները բաց է թողել միմիայն վնասվածքի պատճառով: Նրա նորամուտը Հայաստանի հավաքականում անչափ տպավորից ստացվեց. մեր ընտրանին «Հրազդան» մարզադաշտում ոչ-ոքի՝ 0:0 խաղաց Պորտուգալիայի ուժեղ հավաքականի հետ, իսկ Օկեանուն չկարողացավ 11մ հարվածով խոցել Ռոմանի պաշտպանած դարպասը: Բերեզովսկին հենց այդ կարգի հարվածները ետ մղելու մեծ վարպետ է: Նա Ռուսաստանի պրեմիեր լիգայում բոլորից շատ 11մ հարվածներ ետ մղած դարպասապահն է: Ռոմանը նախևառաջ աչքի էր ընկնում սառնասրտությամբ, խուճապի չէր մատնվում անգամ դարպասային հրապարակում վտանգավոր պահ առաջանալու դեպքում: Չնայած իր բարձր հասակին, հաջող էր գործում ոչ միայն «երկրորդ հարկում», այլև ներքևում: Ֆենոմենալ ռեակցիա ուներ, գնդակի համար պայքարում էր մինչև վերջին շանսը: Միակ թերությունն այն էր, որ քիչ էր հուշում պաշտպաններին: Հարություն Աբրահամյան Առաջին դարպասապահն է, ում վստահվեց պաշտպանելու Հայաստանի հավաքականի դարպասը: Այդ ժամանակ նա հանդես էր գալիս Երևանի «Արարատում» և ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում խաղալու փորձ ուներ: Առաջին հերթին առանձնանում էր իր բարձր ռեակցիայով և ցատկունակությամբ: Չնայած բարձրահասակ չէր, սակայն վատ չէր գործում «երկրորդ հարկում»: Սիրում էր ղեկավարել պաշտպաններին: Տաքարյուն բնավորություն ուներ, մարզական առումով բավական չար էր, ծանր էր տանում բաց թողած յուրաքանչյուր գնդակը: Գևորգ Կասպարով Մեծ ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Արտաշատի «Դվինում», որտեղ հավաքվել էին հանրապետության ամենախոստումնալից երիտասարդ ֆուտբոլիստները: Հետագայում հանդես է եկել «Զվարթնոցում», «Փյունիկում», «Ուլիսում», իրանյան ակումբներում, այժմ՝ «Ալաշկերտում», սակայն ավելի հայտնի է որպես «Միկայի» հիմնական դարպասապահ: Հավաքականում ընդգրկվեց այն ժամանակ, երբ Հայաստանի քաղաքացիություն ստացած կամերունցի Ապուլա Բետեն անսպասելի լքեց «Փյունիկը», բնականաբար, նաեւ մեր ազգային թիմը: Կասպարովի գլխավոր «զենքը» արագ ռեակցիան է, ցատկունակությունը: Չի խուսափում օդային պայքարներից, սիրում է հաճախ դուրս գալ դարպասից եւ օգնել պաշտպաններին: Այնքան էլ սառնասիրտ չէ, ինչի պատճառով անկայուն է խաղում: Վստահում է պաշտպաններին, ուստի քիչ է նրանց հուշում կամ խորհուրդ տալիս:
ԹԵԺ ԵՎ ԲԱՑԱՌԻԿ

Vivaro News

Հասցե - Գետառի 4/17 Հեռ. - 010 510051 E-mail - [email protected]

Ըստ «Հեղինակային իրավունքի եվ հարակից իրավունքների մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 22.1 հոդվածի 2-րդ կետի՝ լրատվական կայքի նյութերից օգտվելու դեպքում սկզբնաղբյուրին հղում կատարելը և նյութի վերնագրում կայքի անունը նշելը պարտադիր է:

ՍՈՑՑԱՆՑԵՐ

% 8 #
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: